Rozgraniczenie gruntów

Ogólną zasadą przyjętą w polskim prawie cywilnym jest obowiązek współdziałania przy rozgraniczaniu gruntów.
Rozgraniczenie służy ustaleniu przebiegu granic nieruchomości. Następuje w tym momencie, gdy granice nieruchomości nie zostały jeszcze ustalone albo gdy były już ustalone, ale stały się przedmiotem sporu. Według ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne rozgraniczenie nieruchomości ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów (art. 29 ust. 1 cyt. ustawy).
W toku postępowania rozgraniczeniowego wymagane współdziałanie sąsiadów obejmuje ich udział przy czynnościach „wywiadu terenowego", składania oświadczeń, przedkładaniu dokumentów, ewentualne zawarcie ugody, udział w czynności wskazania granicy i stabilizacji punktów granicznych. Należy wszakże zauważyć, że nieusprawiedliwiona absencja stron nie wstrzymuje czynności geodety (art. 32 ust. 3 cyt. ustawy).
Właściciele gruntów sąsiadujących ponoszą po połowie koszty rozgraniczenia oraz urządzenia i utrzymywania stałych znaków granicznych. Nie ma tu najmniejszego znaczenia wielkość i wartość ich nieruchomości.
W pierwszym rzędzie postępowanie rozgraniczeniowe prowadzi się w trybie administracyjnym według zasad określonych w Prawie geodezyjnym i kartograficznym.
Czynności ustalenia przebiegu granic wykonuje upoważniony przez wójta (burmistrza, prezydenta) geodeta (art. 31 ust. 1 cyt. ustawy) Geodeta może doprowadzić do zawarcia ugody. W razie sporu nakłania on strony do zawarcia ugody. Ugoda zawarta przed geodetą posiada moc ugody sądowej (art. 31 ust. 4 cyt. ustawy).
Prawo geodezyjne i kartograficzne w dwu przypadkach przewiduje przekazanie sprawy rozgraniczeniowej przez wójta do sądu.
Po pierwsze wówczas, gdy strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy, kwestionując decyzję właściwego organu, żąda przekazania sprawy sądowi. Żądanie takie zgłasza się w terminie 14 dni od doręczenia jej decyzji rozgraniczeniowej (art. 33 ust. 3 pr.geod.).
Po drugie przekazanie sprawy do sądu następuje gdy nie można rozstrzygnąć merytorycznie sprawy na etapie postępowania administracyjnego.
Sądowe postępowanie rozgraniczeniowe toczy się w trybie nieprocesowym (art. 34 ust. 3 pr.geod.).
Sąd ustala granicę sąsiadujących nieruchomości według „stanu prawnego". Gdyby stanu prawnego nie można ustalić, kreśli się granice według „ostatniego spokojnego stanu posiadania". W ostateczności, gdyby nie udało się stwierdzić stanu ostatniego spokojnego posiadania, sąd ustala granice „z uwzględnieniem wszelkich okoliczności".
Wskazana kolejność obowiązuje bezwzględnie w sądowym postępowaniu rozgraniczeniowym.

Copyright © 2012

Wykonanie: Actusdesign.pl